बॉलिवूडचा ‘मि. परफेक्शनिस्ट’ आमिर खान पुन्हा एकदा सिनेमागृहात दाखल झाला आहे आणि यंदा त्याचं स्वागत एका संवेदनशील पण प्रेक्षकांच्या मनाला भिडणाऱ्या कथेसोबत झालंय; ‘सितारे जमीन पर’. आमिर आपल्या नेहमीच्या शैलीत गंभीर सामाजिक मुद्दा उचलतो, पण त्याचं सादरीकरण इतकं हलकं-फुलकं आणि सहज असते की प्रेक्षक हसतात, विचार करतात आणि आतून बदलले जातात.
कथासारांश
गुलशन (आमिर खान) नावाचा एक फुटबॉल कोच, जो तसा टॅलेंटेड पण वाईट सवयींचा बळी. एक प्रसंगात त्याला शिक्षा म्हणून न्यूरोडायव्हर्जंट मुलांना बास्केटबॉल शिकवण्याचं काम दिलं जातं. पुढे काय घडतं, ते अनुभवण्यासाठी थिएटरमध्येच पाहावं लागेल.
चित्रपटाचं खास वैशिष्ट्य; ‘परफेक्शन’मधून माणूसपण शोधणं
हा चित्रपट फ्रान्सच्या ‘चॅम्पियन्स’ या हिट चित्रपटाचा भारतीय अडॅप्टेशन आहे. पण दिग्दर्शक आर.एस. प्रसन्ना आणि लेखिका दिव्या निधी शर्मा यांनी त्याला भारतीय भावनांचा सुंदर टच दिला आहे. विशेष म्हणजे चित्रपटात खरे न्यूरोडायव्हर्जंट कलाकार घेतले गेले आहेत, जसे डाउन सिंड्रोम किंवा ऑटिझम असलेले बालकलाकार ज्यांनी आपल्या अभिनयातून स्क्रीनवर कमाल उभी केली आहे.
सर्वसामान्यपणाचा प्रश्न — कोण ‘नॉर्मल’?
या चित्रपटाचा सर्वात मोठा संदेश म्हणजे: “नॉर्मल म्हणजे काय?” चित्रपट पाहिल्यावर प्रेक्षक स्वतःलाच हा प्रश्न विचारतो आणि कदाचित आपली दृष्टी, आपली समज, आपल्या पूर्वग्रहांनाही पुन्हा एकदा तपासतो.
आमिर खानचा अभिनय
गुलशन या पात्रामध्ये आमिर एक परिपूर्ण नव्हे, तर त्रुटीपूर्ण पण प्रामाणिक माणूस साकारतो. तो चिडचिडा आहे, असमंजस आहे. पण तो शिकतो, वाढतो आणि त्या मुलांमुळे स्वतःचं आयुष्य बदलतो. ही कथा केवळ मुलांची नाही, त्यांच्या शिक्षकाचीसुद्धा आहे.
खऱ्या हिरोंचा अभिनय – न्यूरोडायव्हर्जंट बालकलाकार
ऋषभ जैन (फ्रॅजाइल एक्स सिंड्रोम) आणि गोपीकृष्ण वर्मा (डाउन सिंड्रोम) यांचा अभिनय सहज, मनाला भिडणारा आणि पूर्णतः खरीखुरी भावना व्यक्त करणारा आहे. त्यांचं हास्य, निरागसपणा, आणि संवाद न करता दिलेले भाव अभिनयापेक्षा जीवनमूल्य शिकवतात.
कमी कुठे पडला?
कदाचित, संगीत हा चित्रपटाचा थोडासा कमकुवत दुवा आहे. गाणी लक्षात राहत नाहीत, ज्यामुळे एक सशक्त भावनिक शेवट आणखी प्रभावी झाला असता. पण ती एकच गोष्ट सोडल्यास, संपूर्ण चित्रपट अनुभव, शिकवण आणि भावनिक गुंतवणूक देणारा आहे.
पाहावा की नाही?
होय, नक्की पाहा! जर तुम्ही अशा चित्रपटाची वाट पाहत असाल, जी तुमचं हृदय हलवेल, तुमचं मन विचार करायला भाग पाडेल, आणि जेव्हा तुम्ही थिएटरमधून बाहेर पडाल, तेव्हा तुमचं जग पाहण्याचं दृष्टीकोनच बदललेलं असेल, तर हा चित्रपट तुमच्यासाठीच आहे.
‘सितारे जमीन पर’ म्हणजे फक्त एक चित्रपट नाही, तो एक अनुभव आहे, जो मनात घर करून राहतो. हसवतो, रडवतो आणि शिकवतो. हेच चित्रपटाचं खरं सौंदर्य आमिरने पुन्हा एकदा दाखवून दिलं आहे.
